آجر از بادوام‌ترین و زیباترین مصالح در تاریخ معماری ایران است؛ با این وجود، رفتار آن در برابر عوامل جوی بسته به اقلیم جغرافیایی تفاوت‌های چشمگیری دارد. متخلخل بودن بافت آجر به این معناست که پیوسته در حال برهم‌کنش با رطوبت هوا، آب باران و ذرات معلق موجود در اتمسفر است. از این رو، نمایی که در یک منطقه خشک و کویری سال‌ها بدون تغییر باقی می‌ماند، ممکن است در یک نوار ساحلی مرطوب یا کلان‌شهری صنعتی ظرف مدت کوتاهی دچار فرسایش، شوره، جلبک یا سیاهی ناشی از دوده شود.
برای حفظ دوام سازه، شناخت دقیق تهدیدهای اقلیمی و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین عایق‌کاری، گامی اساسی در مهندسی نما به شمار می‌رود. در این مقاله، رفتار نمای آجری را در دو جبهه اقلیمی سخت (نواحی مرطوب و بارانی / کلان‌شهرهای پر از آلودگی) بررسی کرده و راهکار جامع آب‌گریزی آن را تشریح می‌کنیم.
اقلیم‌های مرطوب و بارانی؛ خطر کپک، جلبک و چرخه‌های فرسایشی یخ‌زدگی
در مناطق شمالی و نوار ساحلی، بارش‌های مکرر و درصد بالای رطوبت نسبی هوا، بستر را برای آسیب‌های بیولوژیکی و فیزیکی مهیا می‌کند:- رشد خزه، قارچ و جلبک: نفوذ پیوسته آب به داخل بافت آجر، محیطی ایده‌آل و مرطوب برای رشد ریزسازواره‌ها فراهم می‌سازد که به مرور لکه‌های سبز یا سیاه ناخوشایندی بر سطح نما پدید می‌آورند.
- پدیده یخ‌زدگی و ترک‌های مویرگی (Freeze-Thaw Cycles): در مناطق کوهستانی و پرباران، آبی که به بافت آجر نفوذ کرده هنگام کاهش دما به زیر صفر یخ می‌زند. انبساط حجم آب یخ‌زده (حدود ۹ درصد) تنش‌های مکانیکی بالایی به مویرگ‌های آجر وارد کرده و منجر به خردشدگی، پوسته‌شدن و ترک‌خوردگی عمیق مصالح می‌شود.
برای مقابله با این چالش‌ها، آب‌بندی با یک نانو آجر نما نفوذی، جذب آب سطحی را تا بیش از ۹۵ درصد مهار می‌کند. با خشک ماندن ساختار درونی آجر، محیط رشد زیستی از میان رفته و خطر تخریب ناشی از انجماد آب به طور کامل خنثی می‌شود.
.png)
ثبت نظرات و دیدگاه شما